JACEK WYRWIŃSKI

Ukończenie Wydziału Elektroniki (Łączność lata 1953-1959) pozwoliło mi aktywnie uczestniczyć w tworzeniu infrastruktury badawczej w Instytutach Naukowych Polskiej Akademii Nauk.

Moja droga po studiach

Wybrałem karierę naukową początkowo w Instytucie Maszyn Przepływowych Polskiej Akademii Nauk. Zajmowałem się problemami pomiarów w układach automatycznej regulacji turbin i z tej tematyki w 1968 r. obroniłem pracę doktorską na Politechnice Wrocławskiej.

W 1975 r. postanowiłem zaangażować się w badania naukowe morza, zatrudniając się w Zakładzie, potem Instytucie Oceanologii PAN w Sopocie.

Na stanowisku dyrektora technicznego i naczelnego inżyniera przepracowałem tam 40 lat, rozwijając strukturę badawczą Instytutu (w szczególności aparaturę naukową) i rozbudowując siedzibę w Sopocie. Budowałem statek badawczy OCEANIA i przez 30 lat zarządzałem jego eksploatacją na akwenach morskich i oceanicznych. Tworząc infrastrukturę informatyczną Instytutu reprezentowałem Placówki PAN w tworzeniu i rozwoju Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej. Byłem współorganizatorem siedmiu konferencji naukowych INFOBAZY. Przez wiele lat organizowałem popularyzację wiedzy na Pomorzu poprzez wystawy, konferencje i pikniki naukowe.

Kierunek studiów:

łączność; specjalność: radiotechnika odbiorcza

Dyplom:

„Wysokostabilny zasilacz wysokiego napięcia”
pod kierunkiem prof. Włodzimierza Mościckiego, 1960